Opinie

Opinie

2018 belooft weinig goeds voor Midden-Oosten

verder lezen
De Katholieke Kerk

De Katholieke Kerk

is veel meer dan U dacht

verder lezen
Bodar

Bodar

over het Celibaat

verder lezen
Homepage / Bisdomnieuws / bisdom 's-Hertogenbosch / De Kapelaan en het duivelse dilemma
Preek van Marijke Helwegen laat volle Paaskerk sidderen G.Bruins en K. Bruins-de Vries ontvangen Bonifatiuspenning Diaken voor rechter voor 10 moorden Weer brandstichting kerk Chili voor pausbezoek Broeder Rangel verruilt Megens Klooster voor Bossche communiteit 69 moorden per dag: welkom in Mexico! ‘ijsjongen’ wordt symbool van kinderen in armoede Aantal RO-Kerken neemt snel toe Paus bezoekt Zuid-Amerika, maar laat zijn thuisland opnieuw links liggen Bisschop en psychiater te gast in Synagoge Groningen Chinezen willen C&A kopen Ook een Facebook-verslaafd kind in huis? Pelgrimstocht kan helpen Doorwerth: O.L.V. van Lourdeskerk voor het laatst open Buutavond met ‘Kardinaal’ Schöttelkaamp Paus viert H. Mis met vluchtelingen IJsland: Eerste orthodoxe Kerk TV-TIP: Groeten uit (Katholiek) Holland Hartverscheurend: 8-jarige jongen krijgt voor het eerst een bed KKK-dominee (92), en brein achter drievoudige moord, dood Museum Klooster Ter Apel trekt duizenden bezoekers meer Bisdom maakt Kerkbalans poster voor social media Belgische dakloze kreeg uitvaart in Vaticaan Dierenrechten-organisatie boos over ‘circus’ paus Franciscus Paus aan wereldleiders: neem vluchtelingen op Bisschop viert gedachtenis van Peerke Donders in Tilburg Actie: Pater Karel tentenkampen rond Abdij en Pelgrimstochten Gelovigen Antonius in Oosterhout hebben eigen wil Borgman: Paus verrassende theologische vernieuwer Bisschop zegent hoogaltaar in kerk Asten in Kindernamen 2017. Het kan dus nog gekker Berlijn: slechts 25% der inwoners is nog Christelijk Polen: verbod op doden gehandicapte kinderen Belastingdienst en kerken hernieuwen convenant Pausreis Chili en Peru: Het programma stap voor stap Pastoor Harry Dumoulin overleden Dominee geeft voor volle kerk seks met tiener toe. En krijgt staande ovatie (video) Dordrecht: oudste karmeliet ter wereld, 102 jaar Delft: Afscheid van de paters Jezuïeten Bisschop van den Hout: Fier tonen waar we voor staan Coureurs en geloof Duitsland: Bisschop positief over zegenen homoparen Topwielrenner op audiëntie bij de Paus om zoon te laten dopen Start parochie is markant moment Gefeliciteerd ! Duitsland op weg naar de 28-urenweek? Griepepidemie houdt onverminderd aan Aantal Katholieken groeit wereldwijd Nigeria: 6 Zusters na 2 maanden weer vrij Pax Christi viert 50-jarig bestaan Houd de dief: ‘zakkenrollerij’ in Vaticaan Zoektocht in Klooster naar man die vrouw en vier kinderen vermoordde ‘Donder op! Standbeeld van Peerke Donders kan niet meer’ Pastoor Van de Laar Mierlo-Houtenaar 2017 Steeds meer Amsterdammers zijn homo’s zat Barbaren slopen Kerststal Gemert en onthoofden alle beelden Volksopstand: prachtige Dom wijkt voor mijnbouw (video) Vaticaan: contractverlenging voor 96-jarige prelaat SGP’er even de weg kwijt Grieken protesteren tegen standbeeld voor satan Paus: zorgen om Noord-Korea en Israël Heiligverklaring Titus Brandsma een stap dichterbij gekomen Jongeren kerken wel, maar anders Berlijn: gratis naar kapper bij Franciscanen Peerke Donders Museum met H. Mis en nieuwe expositie Irak: Een derde van de Christenen is terug Knallende ruzie in Geref. kerk Kruiningen Open brief Katholieke ex-moslims aan Paus Een jaar lang de Rozenkrans bidden voor de vrede Dag van het Jodendom: doorgeven van de traditie Jaarlijkse Bossche intocht Drie Koningen zondag 7 januari Nieuw elektronisch orgel in St. Pieter “Osservatore Romano” prijst campagne “#WelcomingEurope” Theoloog Zulehner: Celibaat gaat verdwijnen De Drie Koningen zijn baas in het land van Sinterklaas (video) Congo treedt genadeloos op tegen bevolking Banen op de tocht door verkoop klooster Wittem Aanslag priester: ‘Politie probeerde falen te verhullen’ Zuster Julia (109) overleden Pastoor (95) denkt niet aan ophouden Haarlem: Bijzondere gasten op de nieuwjaarsreceptie Over vijf jaar kunnen blinden weer zien A-sociale winkelier heeft proces-verbaal binnen Dag over ‘Silence’ van Martin Scorsese Ark op Urk is boot in nood Treurig: Pornokalender CDA-Brabant TV-tip: De Katholiek, de Protestant en de Sociaal-democraat Russisch-orthodoxe Kerk blijft tegen invoering gregoriaanse kalender Onderzoek gestart naar beschuldigen ontucht Nijmeegse rabbijn WOENSDAG: Zware tot zeer zware windstoten Pater Hugo: Ik ben knetterkatholiek geworden Sombere jaarwisseling voor personeel RK Ziekenhuis Bisschop Choennie pleit voor meer transparantie houtsector Acht doden bij anti-Kabilabetogingen in Congo Vaticaan lanceert app als hulp bij preken De Kapelaan en het duivelse dilemma Tjitze Titus Tjepkema benoemd tot Pastoor van Coevorden e.o. (video) Weinig geld en vergrijzing: kerken in Noord-Nederland dreigen ruïnes te worden Pastoor Hans van Geel verlaat de Parochie. Priester wint 500.000 euro: “God heeft mijn gebeden verhoord” Fiona Meiland (43) vermist

De Kapelaan en het duivelse dilemma

Kapelaan Patrick Kuis werd gezien als een nieuwe, flonkerende ster in het bisdom Den Bosch. Tot hij nóg een ware tegenkwam. Na een heroïsche worsteling met zichzelf, legde hij begin dit jaar zijn taak als geestelijk vader neer. Hij verloor zijn roeping, maar kreeg er iets onwaarschijnlijk moois voor terug.

Soms, heel soms, brengt het leven je op kruispunten die allesbepalend blijken voor de verdere toekomst. Neem Patrick Kuis. In de zomervakantie van 2001 kwam de Groningse tiener voor een ogenschijnlijk gemakkelijke keuze te staan. Ga ik met mijn vrienden naar het Spaanse feestdorp Lloret de Mar, of wordt het een roepingenreis naar Lourdes, het Franse bedevaartoord?

Afslag Lourdes

Opmerkelijk genoeg koos de toen 17-jarige scholier voor de afslag Lourdes. Nu was hij in zijn geboortedorp Uithuizen dan wel in een katholiek gezin opgegroeid, maar om nou te zeggen dat die keuze echt voor de hand lag, nee. Zelfs niet als je wist dat Patrick wekelijks als misdienaar de plaatselijke pastoor assisteerde.

Die is gek, had hij aanvankelijk gedacht toen een bejaarde kerkgangster hem wees op een advertentie voor de Lourdes-reis in een krant. Maar de jonge Patrick had zijn nieuwsgierigheid niet kunnen bedwingen. Hij belde voor informatie naar het Sint-Janscentrum in Den Bosch – dat jongeren voor de reis had opgeroepen -, ging in op een uitnodiging om de priesteropleiding eens te komen bezoeken en raakte gefascineerd. Een fascinatie die in Lourdes omsloeg in overtuiging.

Hoe het kwam, hoe het ging; hij had het later nooit precies kunnen duiden. Maar in de aanbiddingskapel daar werd hij geraakt door God. Geen wonder dus dat de jonge Patrick ervoor koos priester te worden. Na zijn studie sociaal juridische dienstverlening wist hij niet hoe vlug hij zich in het Sint-Janscentrum moest melden voor de zevenjarige priesteropleiding. Twintig was hij, toen hij in het seminarie zijn domicilie koos.

Barman bij de paternoster

 Onder de rook van de Sint-Jan beleefde hij een prachtige tijd. Bezield door de studie, begeesterd door de stad. Hij had de afslag naar Lloret dan wel links laten liggen, maar dat wilde niet zeggen dat hij niet meer hield van gezelligheid en een goed glas bier op zijn tijd. Integendeel. Niet voor niets had hij in zijn seminarietijd als barman in café De Paternoster gewerkt. Daar was hij bijna net zo op zijn plaats geweest als in het seminarie. Zoals zoveel jongeren had hij tijdens zijn studie schelmenstreken uitgehaald waar hij nu nog besmuikt om kon lachen. Die keer dat hij als joyrider in een scootmobiel door de binnenstad had geracet zou hij nooit meer vergeten.

Nee, dat soort wereldse zaken was hem niet vreemd geweest. Het was juist een deel van zijn kracht, had hij ervaren. Contact leggen met mensen, samen lol maken, met ze in gesprek raken en – als de gelegenheid zich aandiende – vertellen over zijn geloof. Niet als evangelist, maar gewoon als Patrick.

Patrick Kuis

Beginnende liefdesvuurtjes

In al die jaren als student in de Bossche binnenstad, was hij nooit onweerstaanbaar verliefd geworden. Als er al ooit ergens iets had gevonkt, had zijn hunkering naar het priesterschap elk beginnend liefdesvuurtje gesmoord nog voor het kon oplaaien. Dat hij zich met zijn diakenwijding in 2011 overgaf aan het celibaat, waarin hij nooit de geneugten van een huwelijksleven zou kennen, verontrustte hem dus allerminst. Patrick schonk zijn leven aan God, een verbintenis waarin hij alle voldoening vond die hij nodig had. Zo voelde dat. Toen.

Is dit wel de weg die Onze Lieve Heer voor mij bedoeld heeft? Patrick Kuis

Merkwaardig genoeg ging het celibaat pas knellen nadat Patrick Kuis in de zomer van 2012 door bisschop Hurkmans tot priester was gewijd. Tot zijn genoegen was hij na zijn wijding als kapelaan verbonden gebleven aan de Bossche binnenstad. Zijn voornaamste doel? De Sint-Jan nieuw leven inblazen. De kathedraal moest weer een bruisend hart van de katholieke geloofsgemeenschap worden. Redelijk ambitieus voor een 28-jarige, nieuwbakken priester.

In een samenleving waarin het geloof een steeds kleinere rol was gaan spelen, lukte het hem om beetje bij beetje weer tal van mensen de kerk in te brengen. Veel jongeren ook. Zijn benadering, zijn bezieling en zijn beleving sloegen aan. En hij was gezegend met een benijdenswaardige sociale souplesse. Soutane, smoking of spijkerbroek, het paste hem allemaal. Hij organiseerde activiteiten. Zocht de mensen op. Hielp ze waar hij kon en liet ze zien hoe ze anderen konden helpen. Kapelaan Patrick smeedde gemeenschapszin, met de Sint-Jan als centrum.

Gemis van een partner

Maar hoe dicht hij ook bij de mensen stond, niemand wist van zijn innerlijke strijd. Het celibataire leven – een offer dat hij altijd blijmoedig had gedragen – viel hem steeds zwaarder. Niet de seks was een probleem, of beter gezegd de onthouding, maar het alleen-zijn. Heimelijk miste hij iemand om ’s avonds naast in slaap te vallen en ’s ochtends mee wakker te worden. Een partner die aan zijn zijde stond. Iemand die achter hem stond. Of – als dat nodig was – tegenover hem.

Ik realiseerde me dat mijn hart er niet bij was. Patrick Kuis

,,Ik was gaandeweg gaan twijfelen aan mijn geestelijk vaderschap. Een tijdje na mijn priesterwijding werd ik verliefd. Ik had dat vrij gemakkelijk van me af kunnen zetten. Later overkwam het me nóg een keer. Ook díe verliefdheid kon ik weerstaan. Maar het had wel vragen bij me opgeroepen. Sta ik ervoor open? Mis ik iets in mijn leven? En uiteindelijk ook: zit ik op de juiste weg? Is dit wel de weg die Onze Lieve Heer voor mij bedoeld heeft? Heb ik niet te vlug ‘ja’ gezegd tegen het priesterschap?”

Het waren existentiële vragen waar de jonge kapelaan aanvankelijk geen antwoord op had. Vragen die hem verwarden. Als priester rekende hij zichzelf tot het traditionele smaldeel van de katholieke kerk. Hij hechtte veel waarde aan de oude gebruiken, hield van de liturgie. En dan overkwam hem dit! Op zeker moment hadden de tranen hem tijdens een eucharistieviering in de ogen gestaan. ,,Ik had toen de hostie in handen, het lichaam van Christus, het mooiste van het mooiste, maar ik realiseerde me dat mijn hart er niet bij was. Dat maakte me heel verdrietig. Angstig ook. Ik speelde met de gedachte het priesterschap los te laten. En daarmee een deel van mezelf, want ik was door het priesterschap gevormd.”

Innerlijke strijd

Zijn zoektocht naar het antwoord had veel weg van een queeste. Drie jaar leverde hij een hevige innerlijke strijd. Drie jaar waarin hij voor zichzelf de ene na de andere pijnlijke vraag moest beantwoorden. Het was een kwelling geweest. Hij was achter het altaar zelfs een keer in elkaar gezakt. Tijdens een mis in kleine kring. Hij trok het fysiek niet langer, was door zijn geestelijke worsteling kilo’s aan lichaamsgewicht verloren.

Dat was medio vorig jaar geweest, toen hij Marieke al had ontmoet. Ze hadden elkaar in de stad weleens gesproken. En tijdens een rondleiding in de Sint-Jan. Later troffen ze elkaar tijdens een busreis naar Wenen. Daar was een vriendschap ontstaan, die thuis zou uitgroeien tot iets moois en iets moeilijks tegelijkertijd. ‘No way! Een priester!’, had Marieke aanvankelijk gedacht. Ze was dan misschien niet katholiek, maar ze wist wel dat een verhouding met de kapelaan van de Sint-Jan niet door de beugel kon. En Patrick? Die wist dat hij deze verliefdheid niet kon negeren. Had dat ook naar haar uitgesproken. Tot drie keer toe deden ze een poging elkaar los te laten. Tevergeefs.

Retraites

Het kon niet, het mocht niet. Maar liefde laat zich niet dwingen. Patrick Kuis

Tijdens zijn zoektocht had hij zich met enige regelmaat teruggetrokken in een klooster. Voor een retraite. Ook nu weer. Om alles in alle rust op een rij te zetten. Hij deelde zijn twijfels en zorgen met een mede-priester en bracht biddend en denkend hele dagen door in een kapel. In God had hij de ware liefde gevonden. Maar in Marieke óók. Met hem als priester was dat een onbestaanbare drie-eenheid. ,,Voor mij is een priester meer dan een voorganger alleen. Je bent de geestelijk vader van een geloofsgemeenschap. Het celibaat is onlosmakelijk verbonden aan dat geestelijk vaderschap. Ik vind dat nog steeds. Zoals echtelieden zich aan elkaar wegschenken, zo schenk je als priester je leven aan de geloofsgemeenschap. Tot aan je lichaam toe. Vandaar die seksuele onthouding.”

Toen Marieke in het najaar van 2016 zwanger bleek, had Patrick de uitweg voor zijn duivels dilemma al gevonden. ,,Ik heb me weleens afgevraagd of Satan een rol speelde in mijn dilemma. Maar de liefde is zo mooi en puur, zoiets kan niet van de duivel komen. We hebben er echt tegen gevochten. Het kon niet, het mocht niet. Maar liefde laat zich niet dwingen.” Dat hij in februari definitief besloot het priesterschap los te laten, voelde als een scheiding van zijn eerste grote liefde.

Nadat hij in januari bisschop De Korte had verteld dat zijn besluit vaststond, was hij nogmaals op retraite gestuurd. Zoals de katholieke wetboeken dat voorschrijven. In dat voorportaal van het wereldse leven kwam Patrick opnieuw tot de conclusie dat hij niet anders kon. Het was vermoedelijk het meest zorgvuldig afgewogen besluit dat hij ooit in zijn leven zou nemen, maar dat had zijn pijn nauwelijks kunnen verzachten. ,,Mijn gevoel was heel dubbel. Want ik kreeg er natuurlijk een leven met Marieke voor terug.”

Afscheidsdienst

Toen de eerste twijfels van kapelaan Patrick wereldkundig werden, had dat in katholieke kringen een schok teweeggebracht. Sinds april 2016 was hij als zelfstandig priester werkzaam in de regio Oss. Op eigen verzoek. Hij had het heerlijk gevonden om eindelijk op eigen benen te kunnen staan. Het vertrek uit ‘zijn’ Den Bosch was hem niet licht gevallen, maar een overvolle Sint-Jan bij zijn afscheidsdienst had hem enorm goed gedaan.

Dat het roddelcircuit op volle toeren was gaan draaien verbaasde hem niet. In zijn pogingen de kerk weer populair te maken, had hij met enige regelmaat de publiciteit gezocht en gevonden. Kapelaan Patrick was een publiek figuur geworden. Hij snapte dus wel dat hij de hoon over zich af zou roepen. En als geen ander wist hij dat zijn besluit nogal wat mensen zou kwetsen. De even gemakkelijke als vileine grappen over zijn achternaam hadden hem niet geraakt. Maar dat op social media zonder enige terughoudendheid de naam van Marieke bekend werd gemaakt … en dan ook nog eens dat zij zwanger was, dat had hem gestoken. ,,Maar gelukkig waren verreweg de meeste reacties hartverwarmend. Er waren zelfs parochianen die me feliciteerden. Dat deed me wel wat.”

Ik bid elke dag en ga ook nog op retraite. Marieke geeft me die ruimte.

Patrick Kuis

Binnen de kerk was verschillend gereageerd op zijn vertrek. Bisschop De Korte had hem enorm geholpen. Met gesprekken in de aanloop naar zijn besluit, maar ook bij zijn vestiging in de wereldse maatschappij, die hij werkloos en met lege handen betrad. Een stapje lager in de kerkelijke hiërarchie was er een categorie priesters met wie hij het contact had verloren. Die voelden zich te zwaar gekwetst. Maar met veel anderen onderhield hij nog steeds een goede band. Sommigen beschouwde hij zelfs als echte vrienden. ,,Ik drink nog steeds weleens een glas wijn in een pastorie. Op de achtergrond denk ik graag mee over de vraag hoe we de kerk weer populair kunnen maken.”

Want daarover geen misverstand: Patrick Kuis heeft dan wel zijn roeping verloren, zijn geloof is nog onwankelbaar. ,,Ik blijf van de kerk houden, heb nog steeds een priesterhart. Ik bid elke dag en ga ook nog op retraite. Marieke geeft me die ruimte. Elke zondag bezoek ik – zonder haar – de kerk. Doorgaans in een parochie verderop, om geen misverstanden te wekken. Ter communie mag ik niet volgens de katholieke regels. Trouwen ook niet. Totdat Rome me ontheffing van de celibaatgelofte verleent. Dat proces kan een paar jaar duren. Pas als leek mag ik de sacramenten weer ontvangen. Misschien kan ik dan ook weer een rol in de kerk oppakken, als pastoraal werker bijvoorbeeld.”

Jonge vader

Deze maand pas zette hij samen met de bisschop zijn verzoek aan de paus op papier. Sinds hij zijn soutane had opgeborgen, was dat er nog niet van gekomen. Dat heb je als jonge vader en startend ondernemer. In juli is hun zoon geboren. Sindsdien begrijpt hij pas wat jonge ouders bedoelden als ze hem, als geestelijk vader, vertelden dat de geboorte van hun kind het mooiste was dat bestond. Dat is voor hem niet anders geweest, heeft hij aan den lijve ondervonden. Vol overgave kan hij tegenwoordig in de weer zijn met flesjes, luiers en babyspeeltjes. Fantastisch vindt hij het.

Net als het ondernemerschap, trouwens. Uitvaartondernemingen weten hem als woorddienstbegeleider steeds beter te vinden. En sinds kort kan hij ook ingehuurd worden voor het begeleiden van huwelijksvoltrekkingen. Die professie ligt hem prima. Het draait bij de ondernemer Kuis niet om winst, maar om voldoening. ,,Als mensen tevreden zijn, is dat voor mij onbetaalbaar. Dat zal wel met mijn priesterhart te maken hebben.”

Reageer ook